affedemem, çok geç demek gururdan başka bir şey değilmiş hâlâ sevgi varsa içinde eğer. tutsak kalbimin kapılarını kırıp, içine baktığımda anladım. ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış. yüreğimde sevgi bulduğumda anladım. Can Yücel

Reklamlar

Hiçbir şey iyiye gitmiyor.

Kahve Sigara Kahve

Broke Shaden2.jpg

Delilik bu… Yaşamak… Çöp gibi bu dünyaya terk edilen hastalıklı ruhlarımız, bütün o kavurucu yalnızlıkla sarmalanmış bir şekilde, beden denilen bu genetiği bozuk hücrede müebbet hapiste…  Belirli bir ömrü olan, ölmek için doğan hiçbir şeyin iyiye gitmesi ya da dünyayı daha iyiye götürmesi mümkün değil. Tarihler boyu insanlığın büyük unutkanlığına çare bulmak için ne kadar didinilmiş olursa olsun, hala en önemli şeyleri unutabilen insanlığın, hatta tek bir insanın, hiçbir varlığın hiçbir şeyden ders alması olanaksızken, bu dünyanın daha iyi bir yer olması mı? İmkansız!

Sessizce yürümeye devam ettim kaldırımda. Elimden tutan kısa şortlu çocuğun kimsesizliğine içten içe lanetler ederek adımlıyordum dünyayı. Her bir adımımda bir son arayışı içindeydim. Bitmeliydi artık. Bu yalan, bu işkence, bu tutsaklık… Bir virüs gibi birbirimize yaydığımız ilgisizlik ve sevgisizlik… Bitmeliydi artık. Kısacık şortu ve çorapsız ayaklarına geçirdiği terlikle adımlarıma uyum sağlamaya çalışırken hafifçe titrediğini fark ettim. Burnunu da çekiyordu. Bana bile taşıması ağır gelen yük…

View original post 52 kelime daha

“Kolay incinecek kadar narin, her ince ayrıntıyı bile düşünecek kadar hassas, kırılınca kendi içine çekilecek kadar duygusal olmak seni çok fazla yıpratır. Kimse bu kadar ince düşünen birine acımaz. Duygularının yoğunluğuyla ilgilenmez. Ve kimse narinsin diye kırmaktan çekinmez.”